(LII) MERLO

“somos mirlos en los ojos

de otros mirlos que se van”

LA M.O.D.A

Quizais sexa eu só un paxaro de plumaxe negra,

un merlo que voa nos ollos da noite

e agocha o seu medo baixo o chío dourado

dunha infancia roubada ao mar.

 

Teña eu un corpo pequeno ou unhas mans miúdas

fuches ti a rocha na que fun bater coa proa aberta

e cos brazos en cruz na figura do anxo indeleble

ante o paredón e a bala,

o puntal de ferro quente.

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s